محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
307
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
ميان خود را اصلاح كنيد ، توبه و بازگشت پس از زشتىها ميسر است . جز پروردگار خود ، ديگرى را ستايش نكنيد و جز خويشتن خويش ديگرى را سرزنش ننماييد . واژهشناسى الخطايا : جمع « خطيئة » به معناى گناه . الشّمس : جمع « شموس » به معناى اسب چموشى كه اجازه نمىدهد كسى بر پشتش بنشيند يا بر او زين گذارند و او را لگام زنند . مطايا : جمع « مطيّة » به معناى چهارپا و بر مذكر و مؤنث اطلاق مىشود . ذلل : جمع « ذلول » به معناى رام . أمر : فزونى يافت . المضلّة : مخالف هدايت و راستى . الصفحة : صورت و پيشگاه و « أبدى صفحته » يعنى آشكارا به مخالفت با حق پرداخت . ساختار ادبى شموس : صفت براى « خيل » است . ذلل : صفت براى « خطايا » است . حق و باطل : هر دو خبر براى مبتداهاى محذوف هستند : « التقوى حق و الخطايا باطل » قديما : منصوب به نزع خافض است و در اصل چنين بوده است : « فعل في الزمن القديم » حرف جر و موصوف حذف شدهاند و صفت جايگزين هر دو شده است .